zetdag #newnovel #comingsoon

zetdag #newnovel #comingsoon

-zoeken naar een slipje.
-‘Geen idee.’
-dood door ijdelheid.
-iets bij drinken?
-haar thuis.
-naar binnen.
-hij in haar.
-alleen nog het neuken.
-iets tonen.
-een dunne lijn.
-krant van gisteren.
-En dat is dat.
-begin van hun reis.
-wisselende landschappen.
-de herinnering.
-rampzalige gedachte …
-blijft het stormen.
-Rome.
-samen hebben gezien.
-in het duister.

Lees meer
#REVEIL

#REVEIL

Reveil ziet een begraafplaats als een verzamelplaats van de levensverhalen van onze voorgangers. Elk jaar brengt de organisatie ook een verhalenboek uit, waarvoor ik twee gedichten schreef, net als o.a. Maud Vanhauwaert en Christophe Vekeman. Sabine Clement en Gerda Dendooven zorgden voor de illustraties, Astrid Fieuws voor de vormgeving. Het REVEIL18 VERHALENBOEK bestellen kan hier.

 

Lees meer
Queer! #LDay

Queer! #LDay

11/10/2018 Wie de L-day in Leuven miste, had ongelijk. Maar wie toch nog mijn bijdrage aan het debat over rolmodellen en het belang van BGLTQ-literatuur wil horen, kan hier terecht. 

Lees meer
De kunst van het vallen #readies

De kunst van het vallen #readies

Eva Mpatshi maakt al een tijdje dagelijkse tekeningen geïnspireerd door de openingszin van boeken. Vandaag ontdekte ik op haar Instagram-account deze, van De Kunst van het vallen. #writerhappy #readie

 

Lees meer
residentie #lijsternest

residentie #lijsternest

De afgelopen veertien dagen mocht ik schrijven in Het Lijsternest / Streuvelshuis. Ik werkte er aan het libretto voor Usher, en maakte mijn nieuwe roman ZT#1 af, die ergens dit jaar verschijnt bij Querido. Een kort verslagje van de residentievrolijkheid vind je hieronder.

HET LIJSTERNEST:      KENNISMAKING MET EEN RESIDENT

Lees meer
VEILIGHEIDSSTAAT BIS

VEILIGHEIDSSTAAT BIS

Dinsdag publiceerde ik een opiniestuk (kan je hier nalezen) waarin ik aantoon hoe Nieuws Rechts en vooral N-Va de rechtstaat uithollen en omvormen tot een veiligheidsstaat naar Israëlisch model. Het grootste risico daarvan, schreef ik, is dat we de maatschappij opdelen in twee soorten mensen: goedmenende burgers en mensen die we als een veiligheidsrisico beschouwen, met name moslims. Kortom: in naam van de veiligheid stigmatiseren we een volledige bevolkingsgroep op basis van afkomst,

Lees meer
Let’s make an opera #borealis

Let’s make an opera #borealis

“Spillet om Operaen. Du for syfilis og dor i tredje akt. Rykk tilbake til start.”
Says the cafetaria napkin under my morning coffee.

 

There’s something terribly exciting about a workplace where vikings and gods in leather skirts line up in the lunch queue, Norma greets Onegin in the corridor and one nearly forgets to eat because there’s so many divine boys in ballet pants running in and out to fetch another plate of proteins.

Lees meer

Bijna 50 dagen #dailyprotest tegen de #veiligheidsstaat

Ik heb de afgelopen week zeven vluchten genomen, tussen -voornamelijk- Europese luchthavens. Daarbij ben ik vier keer gefouilleerd, vier keer geswipet op drugs/andere zooi, mijn biometrische kenmerken zijn twee keer gescand (waardoor ik bijna twee keer mijn vlucht miste omdat de machine last had met mijn paspoort), en ik ben vijf keer gebodyscand. Mijn schoenen zijn vijf keer extra door de scanner gegaan en mijn baggage is twee keer geswipet.

Lees meer

Recensie #HetKanaal @Dereactor

Fraaie recensie over Het Kanaal in De Reactor!

“Een theatertekst is per definitie hybride. Hij heeft een zekere autonomie, maar verwijst steeds ook naar iets wat hij (nog) niet is: een theatervoorstelling. Je zou kunnen zeggen dat een theatertekst voortdurend voorbij zijn papieren grens wijst en vraagt naar een omzetting in theatertekens.

Het theater heeft zich op een bepaald ogenblik in zijn geschiedenis terecht geëmancipeerd van de literatuur en heeft het ‘spel’ als zijn absolute vertrekpunt genomen.

Lees meer

1 september #schrijversgevang #monty

Een volstrekt vijandige omgeving. Oorlogsgebied. Of juister: een jungle, want een oorlog heeft regels, althans in theorie. Een speelplaats niet. Kinderen zijn een wreed ras, dat ongehinderd door ethiek of moraal plundert, vernielt, geweld pleegt. Fysiek en verbaal. Beesten zijn het, die volgens een simpele hiërarchie van anciënniteit en brutaliteit regeren met de wet van de sterkste. Een apenrots. Waar wie goed van inborst is, zwijgt als de zwakste de kop wordt ingeslagen, omdat hij anders de volgende klappen vangt.

Lees meer

romans-op-maat? #fanmail

28/07/2017 –

De fanmail van vandaag:

 

Bericht inhoud:

geachte

 

ik ben verbaasd over de wat mij betreft ontstellende oppervlakkigheid in het boek ‘De kunst van het vallen’. Wat lees ik, op pagina 33? “Want wat wij het lot noemen, is niets meer dan het toeval dat de vorm van onze wensen aanneemt.” Even later: “Of juister: het is onze wens die het toeval herschikt tot precies die gebeurtenis die ons goed uitkomt”. Wat een onzinnen.

Lees meer

Schaduwtrein #GentseFeesten2017

Op 18/7 en 21/7 spelen we op de Gentse Feesten #Schaduwtrein in Nest. Partner in crime Trui Hanoulle bracht een groep niet-begeleidde minderjarige vluchtelingen samen met een groep Steinerschool-jongeren “voor wat theaterworkshops”; stage-begeleider/regisseur Neil Lewis zou de trein mee op de sporen zetten. Daarna liep het project, naar goede gewoonte, een tikje uit de hand, en draaide ik samen met componist Annelies Van Parys, gitarist Maarten Vandenbeemden, sopraan Naomi Beeldens, danscoach Adams Mensah, kunstenaar Anneleen De Causemaecker,

Lees meer

Uppercut Gaea Schoeters vs Bent Van Looy

Op 5 juli debatteerde ik in de Brusselse beursschouwburg met Bent Van Looy over cultuur.

“In de Brusselse Beursschouwburg kruist schrijfster en journaliste Gaea Schoeters vanavond de degens met kunstenaar, muzikant en televisiepresentator Bent Van Looy in een debat over het toegankelijk maken van kunst. ‘Uppercut’ is een debatreeks van De Morgen, Passa Porta en Beursschouwburg.”

Ik pleitte voor diepgang, Bent voor verbreding. Maar gelukkig vonden we elkaar, ergens.

Een verslag van onze sparpartij kan je hier nalezen.

Lees meer

Theatertekst Het Kanaal wordt boek! #vfl #kartonnendozen

28/6/17 – schitterend nieuws! Dankzij de liefde en het lef van uitgeverij Kartonnen Dozen en de uitgeefsubsidie van het Vlaams Fonds der Letteren verschijnt de theatertekst van Het Kanaal nu ook als boek. Boekvoorstelling ergens deze zomer, boekjes te koop op Theater aan Zee waar we spelen op 3,4,5 augustus en op Antwerp Queer Arts Festival op 11/8. Boekhandels kunnen bestellen bij Epo vanaf 20/7 en u kan bestellen in de boekhandelvanaf morgen! Jeuij! Prachtig hebbeding in layout van Let’s Fly / Trui Hanoulle met tekst van Schoeters &

Lees meer

Sushi in het rusthuis #kew2017 #opinie

De opgelegde werken in de Koningin Elisabethwedstrijd doen elk jaar stof opwaaien; hedendaags klassiek ligt moeilijk bij media en publiek. De editie van dit jaar leek eraan te ontsnappen, maar de laatste finale-avond was het alsnog prijs. “Laat ons eerlijk zijn, geen mens luistert naar die nieuwe muziek,” liet ex-kew-presentator Fred Brouwers zich ontvallen.

Lees meer

seksisme in letterenland? #factcheck

Ik ben nooit een feministe geweest. Niet uit principe, maar omdat ik de wereld nooit heb opgedeeld in mannetjes en vrouwtjes, en de letteren nog minder. Ik dacht altijd –naïef, ik geef het toe- dat mensen mensen zijn en schrijvers schrijvers. En hun werk genderneutraal is. Want dat boeken nu eenmaal geen XX of XY in hun DNA hebben. Helaas. Er valt niet naast te kijken: dwars door het literaire landschap loopt een diepe genderkloof.

Lees meer

Gender: dwingend of niet? #DS

 

Afgelopen weekend stond ik samen met Selm Wenselaers & Mounir Samuel in de weekendkrant van DS. We hadden het over genderdiversiteit. <<Het ongemak van de ander, die twee keer moet kijken en dan nog twijfelt tussen m en v: Selm Wenselaers ondergaat het, Mounir Samuel wordt er boos van, schrijver Gaea Schoeters (biologisch vrouw, maar in het hoofd ‘een niet gerealiseerde jongen’) dolt er graag mee. Ze doet dat in haar boeken,

Lees meer

A(h)rm, Vlaanderen

Ah, Vlaanderen. Het land waar middelmatigheid tot een nationale deugd is verheven. Waar we, op bescheiden wijze en zonder uitbundigheid, dat spreekt voor zich, houden van wat nietszeggend is, en onbeduidend, en ongevaarlijk. Waar karakterloos een synoniem is voor virtuoos en we op duizend manieren geen mening kunnen hebben. Waar we als geen ander met z’n allen in elkaars gat kruipen en alles zo schoon vinden dat elk debat dood is. Of, als we dat niet vinden,

Lees meer

#writer writes #poetry #opdonder #SteM

Voor hun “Roddels en praatjes in het museum” vroeg het Stedelijk Museum Sint-Niklaas me twee objecten uit de collectie te laten praten (of hun nachtelijke gesprekken af te luisteren). Ik liet me charmeren door de uitlatingen van De vitrinekast & Het Snorrendoekje. Dat resulteerde in de twee audio-opnames die hieronder te beluisteren zijn. En in twee teksten, waarvan hier een fragment te lezen is. De video volgt. #SteM#sintniklaas #writer wrote #poetry 

“…

Lees meer

GenderBender #Rekto:Verso

8/3/2017

Notes-to-self na #genderbender-debat van rekto:verso gisteren in de Arenberg:
1. Eigenlijk liepen er twee debatten door elkaar: het m/v/x-debat (weg met de polariteit en leve het fluïde gender-concept) -iets wat ik alleen maar kan toejuichen- en het m/v-debat (over de ongelijke behandeling van vrouwen in de cultuursector) -iets wat helaas de dagelijkse realiteit is en we (in elk geval voorlopig) vanuit de polariteit moeten bestrijden.-
Ik begrijp die dubbelheid heel goed;

Lees meer

Die Kunst des Fallens #residency #LCB #Berlin

Kort bericht vanuit het heerlijke LCB (Literarisches Colloquium Berlin) aan de Wannsee, waar ik vijf weken in residentie ben om aan mijn nieuwe boek te werken. Gisteren hadden we hier Hausgäste-lesung – dus voor wie me in het Duits wil horen voorlezen uit De kunst van het vallen: hierbij de link!

Below you find the audiolink to my Hausgäste-lesung at the fantastic Literarisches Colloquium Berlin about my novels (previous and in-the-making) and my new music theatre project #HetKanaal.

Lees meer

#eendrachtmaaktmacht #lunionfaitlaforce

9u40 Boarding completed. De zondagochtendvlucht is nauwelijks halfvol.
9u41 Vijf passagiers van Arabische origine die samen opgestapt zijn, staan nog in het gangpad. De stewardes vraagt hen te gaan zitten. Er ontstaat wat commotie, ze biedt hen een andere plaats aan.
9u43 Vier van de vijf passagiers, drie mannen en een vrouw, nemen plaats achterin, elk aan het raam op een rij waar verder niemand zit. De vijfde man is meegelopen naar achter; hij wijst de vrouw erop dat ze haar gsm vergeten uit haar tas halen is.

Lees meer

Trump: hun vergissing of onze verantwoordelijkheid? #trump #actdontreact

Wat mij verbaast, is de verbazing. En ons onwaarschijnlijke talent blind te blijven voor wat we niet willen zien. Tot het te laat is. Om vervolgens te zeggen dat we het niet zagen aankomen, en dat het zelfs dan onvermijdelijk zou zijn geweest. Want dat het onze verantwoordelijkheid niet is. Of beyond our control.

Nochtans was het al lang duidelijk dat #Trump zou winnen. “Een zwarte president, tot daar aan toe.

Lees meer

goede mayonaise maken is een kunst

Een goed interview is een tweegesprek. Een dialoog. Een uitzonderlijk interview vereist een klik. Spanning, welke dan ook, tussen de twee deelnemers aan het gesprek. Het is uitdagen, flirten, ergeren, grenzen aftasten. En soms klikt het niet. Natuurlijk zijn er massa’s manieren om te camoufleren dat de mayonaise niet gepakt heeft en kent iedereen die een beetje kan schrijven die trucjes van de foor, maar wie een beetje kan lezen, voelt het toch. En al te vaak denk ik dan: het zou helpen als je niet probeerde diegene met wie je praat koste wat kost door de hoepels te laten springen die vooraf hebt bedacht.

Lees meer

#Hautekiet #DeMinuut

Ik ben het zelden eens met collega’s, maar met Jamal Ouariachi wil het nog wel eens lukken; ik ben altijd blij als ik hem zich hoor ergeren aan de alomtegenwoordigheid van kromtaal en leegte in de letteren. Maar hoezo, het zijn roerige tijden? En hoezo, er broeit wat in de huidige generatie? Dat moet een grapje zijn.

Onze tijd is die van de verheerlijking van de middelmatigheid. Intellectuelen zijn overbodige overlast geworden, inhoud dus ook.

Lees meer

Waar blijft The Great Gay Novel? / ‘t Verschil wordt #kartonnenDozen

Net zoals in de andere kunsten zijn bovengemiddeld veel auteurs holebi. Toch moet de Great Gay Novel van de wereldliteratuur nog geschreven worden. En het lijkt er steeds minder op dat dat gaat gebeuren. Vroeger doken ook in grote literatuur nog holebi-personages op – denk maar aan Woolf, Wilde, Proust, Puig, Mann, Mishima, Vidal, Capote, Stein.Tegenwoordig gebeurt dat steeds minder. Misschien is het minder ‘nodig’ nu holebi’s meer verworven rechten hebben, maar het is wel vreemd dat de sociale realiteit zich niet reflecteert in een normale mix van personages.

Lees meer

Private View – an opera by Annelies Van Parys, Jen Hadfield & me #operaXXI

Iets meer dan een jaar geleden kreeg ik een telefoontje van componiste Annelies van Parys.
Of ik zin had om het scenario te schrijven voor haar eerste opera.
‘Wat voor opera?’ vroeg ik.
‘Iets à la Hitchcock,’ zei ze. ‘Over voyeurisme en sociale isolatie. Met evenveel humor & suspense.’
Ik twijfelde. Tien seconden. Toen zei ik ja.
Omdat ik intussen weet dat dingen die me de stuipen op het lijf jagen uiteindelijk altijd het leukst zijn om te doen.

Lees meer

field recordings – Annelies Van Parys & Anneleen De Causmaecker

Hey,

Wat gisteren in het Concertgebouw getoond is, was een klein groot wonder. Ik ben blij dat ik een dweiltje bij kon dragen aan zoiets moois. Dat jullie zoveel stilte en traagheid durven tonen, vind ik in deze tijd een heldendaad. Dat het werkt, geeft hoop. Het is een prachtproject. Dus ik hoop dat het nog een paar keer speelt – dat zou verdiend zijn. Mijn zandschepje ligt al klaar.

X
G

…mailde ik begin mei,

Lees meer

Hoger Honing: een eerbetoon aan De Bezige Bij Antwerpen

Eind 2014 werd de Vlaamse literaire uitgeverij De Bezige Bij Antwerpen onverwachts opgeheven. Voor de auteurs kwam het nieuws als een donderslag bij heldere hemel. In de nasleep van die verandering werden ook nogal wat onaangename dingen gezegd, over B-elftallen bijvoorbeeld. Dat konden we ons niet zomaar laten zeggen; de Antwerpse Bij was een kwaliteitslabel. En dus organiseerden we afgelopen zaterdag Hoger Honing, een literaire avond in de Gentse Minard.

Geen begrafenis van de uitgeverij,

Lees meer

#Nin #ShuHaRi #Beroepsgeheim #DSLetteren

Wat brengt schrijvers aan het schrijven? Wat hebben ze nodig om de nodige rust of die inspiratie te vinden? En wat kunnen ze echt niet missen, omdat het dan niet meer lukt? Wat redt hen als ze vastzitten, en helpt hen als ze twijfelen? Twee jaar lang stelde ik die vraag voor #DSLetteren aan tientallen schrijvers. Hun antwoorden kan je hier nalezen. Onlangs vroeg Vicky Vanhoutte het aan mij.  

Lees meer

Het schone sterven #DeMening #DSAvond

Euthanasie zit bij ons in de familie; het is er stilaan de meest voorkomende doodsoorzaak. Een paar jaar geleden hield mijn oma ermee op. Niet omdat ze doodziek was, maar omdat ze het niet zag zitten oud te worden. Zodra de aftakeling zich aankondigde, en haar zelfstandigheid afnam, hield ze het voor bekeken. Ik vertrouwde het zaakje niet: was ze eenzaam? Omkaderden we haar te weinig? Maar toen ik er haar naar vroeg, bleek ze bijzonder overtuigd van haar zaak.

Lees meer

Angst? Check. Dwangmatig? Check. #DeMening #DSAvond

Ik had mijn column al klaarliggen, toen ik telefoon kreeg van een vriendin die, na jaren aarzelen, vandaag een afspraak had met een psychiater. Wat ze me vertelde, maakte me zo kwaad dat ik besloot de boel om te gooien.

Vera, laten we haar zo noemen, heeft al jaren last van dwanghandelingen en angstaanvallen. Onlangs belandde ze na zo’n aanval van plotse paniek in het ziekenhuis. Dat gebeurde al eerder, maar nu drong de spoedarts aan op verdere behandeling.

Lees meer

De Bezige Bij ontvleugeld #DeMening #DSAvond

Toen ik gisteren ging slapen, had ik nog een uitgever. En niet zomaar één, maar Belgium’s Finest. Vannacht heeft de rendabiliteit toegeslagen. De Bezige Bij Antwerpen verdwijnt. Daarmee valt het doek over de laatste literaire uitgeverij van Vlaanderen. Wat er met de auteurs gebeurt, is nog onduidelijk. Die zijn tenslotte niet de hoofdzaak van het boekbedrijf. Veeleer een bijverschijnsel. Die lezen het wel in de krant, dat ze nu dakloos zijn.

Ergens achter een bureau heeft een boekhouder gerekend.

Lees meer

“De oorlog eindigt nooit” #DeMening #DSAvond

Een vroege oktoberochtend, 1916. Harry Farr staat voor het vuurpeloton. Zonder blinddoek, want die heeft hij geweigerd. Hij beeft over zijn hele lijf, niet eens uit angst, maar omdat hij zijn stuiptrekkingen nauwelijks kan controleren. Shellshock, weten we nu. De term werd voor het eerst gebruikt door de Britse arts Charles Meyers, in 1915. Toch gingen het fusilleren van soldaten die op basis van psychische klachten weigerden naar het front terug te keren door; de laatste executie voor ‘lafheid en verraad’ vond plaats in november 1918.

Lees meer

“2-Q-T-2-B-S-T-R-8” #DeMening #DSAvond

Great. Ik mag weer een weekje #DeMening doen voor #DSAvond.
Vijf dagen, vijf columns.

Hierbij alvast de eerste.

27 oktober 1992, Sasebo, Japan. De Amerikaanse radio-officier Allen R. Schindler loopt een openbaar toilet in. Het is zijn eerste avond aan wal, want nadat hij bij wijze van grap het radiobericht “2-Q-T-2-B-S-T-R-8” (“too cute to be straight”) de wereld instuurde, werd zijn verlof een tijdlang ingetrokken. Hoewel hij gevraagd had zijn verhoor achter gesloten deuren te laten plaatsvinden,

Lees meer

Besparen op cultuur?

Er valt veel over te zeggen, over het snoeiwerk dat de Vlaamse besparingsregering in de cultuursector wil gaan aan/verrichten.

Voor vandaag wil ik het hierop houden: waaruit halen we troost? Waaruit halen we moed? Waaruit halen we passie? Compassie? Mededogen? Wat brengt ons dichter tot de ander, en tot onszelf? Of anders: welk boek pakken we uit de kast, als iemand ons hart breekt? Naar welke muziek luisteren we op begrafenissen? Welke film tilt ons even op boven het dagelijkse metro-boulot-dodo?

Lees meer

Niets schrijft beter dan Bach

Bach is de ideale muziek om bij te schrijven.

Zelf vond ik dat al langer, maar het is ook de conclusie van een privé-onderzoekje dat ik de afgelopen twee jaar deed bij zowat alle schrijvers die ik interviewde voor #Beroepsgeheim. De meerderheid schrijft met klassieke muziek, en barok- en kamermuziek scoren opvallend hoger dan andere muziek. Het geheim zit blijkbaar in de kleine bezettingen, beaamde Michael De Cock een paar weken geleden nog.

Lees meer

Ja, Marnix, er wordt teveel bagger gedrukt.

Marnix Peeters heeft weer onnozeliteiten uitgekraamd, lees ik met enige vertraging in DM, waar zijn platpopulistische, seksistische gezwam weer paginabreed werd afgedrukt. Wel, meneer Peeters, ik wil met veel plezier diegene zijn die ‘komt zeiken dat er inderdaad teveel bagger wordt gedrukt’. Nochtans ben ik oud noch humorloos, en ook niet overmatig zelfingenomen. (Evenmin bezit ik een tuinbroek, maar ik  heb het bij u toch al bij voorbaat verkorven, alleen al door mijn seksuele voorkeur,

Lees meer

no room but a view #TruiHanoulle

Om zichzelf te confronteren met haar eigen angst ooit arm en eenzaam te eindigen, volgde fotografe Trui Hanoulle drie jaar lang een groep Gentse daklozen. Het eerste jaar sliep ze elke maand één nacht bij hen op straat, daarna fotografeerde ze hen op alle plaatsen waar het lot hen bracht: in tijdelijke onderkomens, in het ziekenhuis, in de psychiatrie, of in de shelter die ze bouwden. Soms zelfs tot op hun begrafenis.

Eén vraag kwam steeds meer naar voor:
“Als ik een dakloze kan worden,

Lees meer

Café Classique – De Rode Hoed – Amsterdam

Afgelopen vrijdag las ik, op uitnodiging van Muziek buiten de Concertzaal, voor uit De Kunst van het vallen in de Rode Hoed in Amsterdam. Samen met de muzikanten bouwden we een programma op waarin fragmenten uit het boek de dialoog aangingen met muziek. Ook Persis Bekkering las voor. Het resultaat was een heerlijke wisselwerking tussen literatuur en kamermuziek, met onder meer fragmenten uit Tsjaikovski’s pianotrio en een prachtig stuk César Franck.

Moeten we zeker een keer overdoen in België!

Lees meer

het recensentenrelletje

Zo beeldt De Morgen vrouwelijke schrijvers af: als hysterische, rancuneuze wijven. Recensenten daarentegen zijn duidelijk underdogs, die zich ternauwernood kunnen verdedigen.

De illustratie vrolijkte een stuk op over de rol van de recensent, een discussie die was ontstaan nadat ik me had laten ontvallen dat ik het nogal lullig vond dat Dirk Leyman in zijn recensie van mijn nieuwe boek onnodig de plot had weggegeven. Goed dat daar een debat uit voortkomt,

Lees meer

#Voorleespauze #Luisterpuntbibliotheek


De kunst van het vallen is vanaf nu ook beschikbaar als luisterboek voor mensen met een leesbeperking, zoals blinden, slechtzienden en mensen met dyslectici.

Maar omdat iedereen (stiekem of minder stiekem) graag voorgelezen wordt,
kan je hier twee minuutjes uit De kunst van het vallen beluisteren.

Zomaar, een voorleespauze.

 

Lees meer

azertyfactor.be #CreatiefSchrijven

Of ik een verhaal wou kiezen op azertyfactor.be, vroeg Creatief Schrijven. Een dat mij bijzonder raakte, of opviel. Een dat er bovenuit stak. Of anders was. Bijzonder. Kiezen is nooit mijn forte geweest, dus ik heb een triootje bij elkaar gesprokkeld.

Ziehier Donderslag, Mijn naam is Louiza & Florentina. Ga eens kijken, ze zijn alledrie het lezen waard!

Florentina is heel weinig. Precies weinig genoeg.

Lees meer

Het middagjournaal #NieuweFeiten

Koerier aan de deur met een bijzonder pakje. Vijf dagen lang mag ik drie minuutjes radio maken voor #NieuweFeiten. Over de waan van dag, maar ook een beetje daarbuiten. Over onbekender eilanden. En kleinere gedachten. Die soms belangrijker zijn.

Herbeluisteren kan op de Radio1-site #Middagjournaal.
Voor wie liever leest, heb ik alle columns hier gebundeld.

maandag – “Kitsch kan een beetje de wereld redden.”

Lees meer

Dat voorlezen het mooiste is #luisterpuntbibliotheek

Schrijven is een eenzaam vak. Maanden, soms zelfs jarenlang zit je aan je bureau (of aan dat van iemand anders, of in een tuin, een blokhut, een café) woorden achter elkaar te zetten. En weer te schrappen. Om te draaien. Tot andere zinnen. Die je wel laat staan. In de hoop dat ze klinken zoals jij het verhaal hoort in je hoofd. Ik ben geen auteur die luidop zijn eigen teksten leest. Sommige collega’s doen dat wel,

Lees meer

HIT & RUN #DSWEEKBLAD

Wat is uw vroegste herinnering?

“De deurklink. Ik kan net lopen, heb me er met twee handen aan opgetrokken en maak met luid geloei duidelijk dat ik naar buiten wil. Dat is nooit meer veranderd.”

In de aanloop naar mijn nieuwe boek vroeg De Standaard Weekblad naar mijn verzuchtingen, verlangens en onhebbelijkheden. Een blik in hoofd en hart in de vorm van de ‘questionnaire de Proust’.

Hierbij de XL-versie.

Lees meer

Only Lovers Left Alive

Gisteren de nieuwe Jim Jarmusch gezien. Een paar bedenkingen:

– Detroit. Natuurlijk. Geen mooier icoon van verval.
(En het Michigan Theater, met die auto’s erin geparkeerd.)
– En alles draait en blijft maar draaien, als dervishen.
– Barok. Blasé. Briljant.
– Einstein, Shakespeare.
Sommige namen zijn zo groot dat wat je er ook mee doet altijd naar een cliché ruikt.
– Een vampier die reislectuur inpakt en Infinite Jest naast Kafka en de Quijote legt,

Lees meer

#kabouterrel

Natuurlijk is het niet netjes dat de N-VA de gele vredeskabouter misbruikt voor propaganda-doeleinden. Dat ik de heren confederalisten geen warm hart toedraag, is al lang geen geheim meer, dus het zal niemand verbazen dat ik uit de grond van mijn hart hoop dat Ottmar Hörl een goede advocaat onder de arm neemt, en BDW & Co een flink proces aan hun kabouterbroek smeert. Ik mag dat denken. Ik mag ook, als ik daar zin in heb,

Lees meer

#CaféAméricain #DeBezigeBij

 

Café Américain in Amsterdam. Al wie de afgelopen 100 jaar enigszins meetelde in de Nederlandse Letteren liet zich hier opmerken. (Du Perron ging er met Nijhoff op de vuist, en Ter Braak schreef zelfs een boos pamflet toen de tafelkleedjes vervangen werden door goedkope gebloemde exemplaren.) Maar niemand deed dat zo elegant (of gewiekst) als Harry Mulisch. Als nog totaal onbekend schrijvertje betaalde hij de ober om hem regelmatig om te roepen.

Lees meer

#gedichtendag #Majakovski

Ooit zet ik dit vooraan in een boek.
Alleen heb ik de roman die erbij past nog niet geschreven.
Dat wordt, wellicht, mijn volgende. (Na deze.)

Хотите —
буду от мяса бешеный
— и, как небо, меняя тона —
хотите —
буду безукоризненно нежный,
не мужчина, а — облако в штанах!

 

“If you prefer,
I’ll be pure raging meat,

Lees meer

Gezocht: nieuw holebi-rolmodel (m/v) #Sparkle

 

Gisterenavond reikte de holebi-organisatie çavaria haar jaarlijkse Awards uit: de Media Award ging naar ‘Het perfecte koppel’, al was zelfs Marcel Vantilt het ermee eens dat de echte winnaar vader Hassan Jarfi was, die een moedig eerbetoon bracht aan zijn vermoorde zoon Ihsane. De Campaign Award was voor Amnesty International Vlaanderen, en Patriek Reyntiens kreeg meer dan terecht de Lifetime Achievement Award omdat hij zich al 25 jaar inzet in de strijd tegen HIV,

Lees meer

de boeken van 2013 #delijstjes #DSLetteren

 

 

Op vraag van #DSLetteren mijn eindejaarsboekenlijstje (absoluut relatief, want op mijn kast ligt anderhalve kubieke meter nog ongelezen boeken, omdat ik vind dat lezen en schrijven moeilijk combineert).

1 Beste boek van 2013?

2013 was het jaar van Tommy Wieringa, die met Dit zijn de namen een boek afleverde dat je vol in de borst raakt. Tussen één omslag toont hij de mens op zijn slechtst en op zijn best.

Lees meer

Homoseksualiteit in de sport #taboe

Een week geleden kwam de Britse Olympische schoonspringer Tom Daley uit de kast. Omdat ik daar heel blij mee was (rolmodellen uit de sportwereld zijn zeldzaam, schreef ik daar een opiniestuk over voor #DSOpinie: Taboes breken vanop de tienmeterplank.

Dit weekend repliceerde sportjournalist en columnist Hans Vandeweghe met een column: FC Homo

Ik denk niet dat hij beseft hoeveel schade hij aanricht met zo’n stuk, en hoeveel mensen hij daarmee persoonlijk heeft gekwetst.

Lees meer

koesterboek #KnackExtra

Welk boek zette je aan het schrijven, vroeg #KnackExtra.

Dat het de schuld is van Mulisch, antwoordde ik. En van Kundera.
(omdat ik niet kon kiezen, vertelde ik iets over allebei)

Maar dat alles eigenlijk begon met iets anders.
Met Max de Tractor.

En wel hierom:

Lees meer

Vrouwen, seks en cinema

‘Expliciete, ranzige, abnormale seks.’ De vrijscènes in La vie d’Adèle doen stof opwaaien. Maar dat is het beste wat de film kon overkomen. Niets zo goed als het label porno om een hoop volk naar de zaal te lokken dat anders nooit zou komen kijken. Om daar te ontdekken dat heteroseks en lesbische seks niet zo verschillend zijn.

Lees meer

#mensenkijken

Aan de bushalte stond een vrouw met een lichtroze jas. Er stond wind, het was fris, dus probeerde ze haar kap op te zetten. Moeizaam, want motorisch was ze niet zo sterk, worstelde ze met de wind, het puntje van haar tong tussen haar lippen. Telkens weer won de wind. Het spel ging een hele tijd door: rechterhand, linkerhand, kap bijna op, touwtjes proberen pakken om ze aan te trekken, windstoot, kap weer af.

Lees meer

De schrijver en de tafelspringer

 

Het is hommeles in letterenland. Marnix Peeters schetste in De Morgen een karikatuur van de ‘auteur-in-de-ivoren-toren’, Van Gerrewey noemde Peeters’ nieuwe boek prompt een boer in het gezicht van de literatuur.

Nee, dacht ik, toen ik het gehakketak tussen Marnix Peeters & Christophe Van Gerrewey zag beginnen, deze keer laat ik me niet verleiden. Ik hou –en omdat ik net zijn stuk gelezen had dacht ik verder in de stijl van Marnix Peeters- gewoon mijn muil,

Lees meer

Red de wereld, ga op reis

Georgië – (c) Gaea Schoeters

Dat de toerist kapot maakt wat hij zoekt als hij het vindt. En dat reizigers al even schadelijk zijn, want ook maar consumenten, op zoek naar authenticiteit-op-bestelling. Kortom, dat we beter thuisblijven. Dat schreef Ann-Sofie Dekeyser vorige week.

Ann-Sofie Dekeyser is mijn lief. Reizen is mijn lang leven. Sommige dingen kan je niet zomaar laten passeren.

Onze echtelijke ruzie, uitgevochten in #DSWeekblad, kan je hieronder nalezen.

Lees meer

Dante’s Inferno

 

(c) Trui Hanoulle

Vandaag in #DSWeekblad een fotoreportage van Carolyne Drake over haar zwerftocht langs de Amu Darya en de Syr Darya, de twee machtige rivieren die ooit het Aralmeer voedden. Tot Sovjet-ingenieurs het stommelings drooglegden.

In 2007 reden Trui & ik van de bron naar de Amu Darya, hoog in het Tadzjiekse Pamir-gebergte, tot aan datzelfde verdwenen meer. En tot aan de gaskrater van Darvaza.

Op zeven maanden reizen krijgt een mens veel indrukken te verwerken.

Lees meer

Neem een pauze, lees een kortverhaal!

1. Als je een auteur niet kent, is een boek kopen altijd gokken. Een kortverhaal is de ideale kennismaking.

2. We willen wel lezen, maar we hebben geen tijd, en een kortverhaal is … ja … kort.

3. We hebben geen boek bij, maar het internet vergezelt ons tegenwoordig tot op het toilet. Dus: online lezen kan altijd.

iStoire.be -een online magazine over lezen & schrijven- telde die drie dingen bij elkaar op tot een nieuw concept: elke eerste van de maand geven ze een gratis kortverhaal weg.

Lees meer

de hashtag: #win, #fail of #trending?

 

To use or not to use? The #

Toen ik onlangs een hashtag gebruikte op FB, kreeg ik meteen een storm van verontwaardigde reacties over me heen. Dat zulks ongelofelijk onhip is, en tegen alle digitale etiquetteregels van social media. #fail

Dat het gebruiken van een # buiten Twitter of een soortgelijke omgeving niet alleen nutteloos is, maar ook gewoon dom overkomt, want dat het daar nergens toe dient, en alleen maar een overbodig ornament is,

Lees meer

verhalen uit het witte land 1 #wijdewereld

 

Georgië

Rondom ons was er niets, alleen maar wit, en de twee smalle zwarte slijkstreepjes van het geitenpad waarop we reden, precies één auto breed. Of net iets minder. Van beschaving was er hoegenaamd geen sprake, van bewoning evenmin.

Het is wonderbaarlijk hoe snel je in sommige landen van de kaart af kan rijden, en je plotsklaps ergens bevinden waar er geen spoor van menselijke aanwezigheid meer te bespeuren is.

Lees meer

Blaming the victim

 

Juli Zeh – Corpus Delicti

De blog van de dag komt van #hetlief, was eigenlijk bedoeld voor de krant en sneuvelde in een toevallige samenloop van omstandigheden en een bergje sneeuw.

Over de inhoud ervan zijn we het roerend eens. De wereld om ons heen wordt onmenselijk hard. Niet alleen worden we tegen wil en dank overbeschermd tegen onszelf, tegelijkertijd zijn we ook verantwoordelijk voor ons eigen ongeluk: wie niet succesvol is,

Lees meer

cultuur/natuur

(c) Trui Hanoulle

Als een waanzinnige duikt de kat in de stapel DSWeekbladen. Klauwt zich een weg door het nieuws van de afgelopen weken en glijdt dan daarna skateboardgewijs op een ingekaderde ets van een berg weekendkranten af. Om meteen daarna zijn nagels in de volgende hoop te zetten en die even bezeten uiteen te rijten.

Wat scheelt hem toch, mijn anders o-zo-tamme-zitzak-kater? Als ik hem kordaat op zijn rechten wijs (alles mag,

Lees meer

hip hop maakt crimineel & wie met zijn kleren slaapt, krijgt een kater

 

NoHipHop

Wie naar hiphop luistert, heeft meer kans om crimineel te worden. Dat liet BDW verstaan in zijn column in DS gisteren. Of preciezer, voor ik weer het verwijt krijg te kort door de bocht te gaan: ‘Wie zichzelf culturaliseert met die -thuglife- boodschap, loopt het risico zijn culturele voorbeelden voor werkelijkheid te nemen en zich te bezondigen aan criminaliteit.’

Niet alleen scheert BDW hier alle hiphop over één kam als een aaneenschakeling van blingbling,

Lees meer

van fermettebewoners & handtasdiefjes #happy2013

 

Dat die hele verzorgingsstaat nergens goed voor is. Dat het sociale vangnet van ons land de mensen alleen maar lui maakt en aanzet tot profiteren. Meer nog, dat het zelfs leidt tot banditisme. Want dat wie aan het werk is geen tijd heeft om rottigheid uit te halen, zeker niet als hij twee of drie jobs moet doen om rond te komen, maar dat wie niets om handen heeft behalve rondhangen vanzelf in de criminaliteit sukkelt.

Lees meer

van #vorst #verdeling en #verzoening – deel II

 

Gisteren drukte ik mijn stille hoop uit dat De Wever de koning een idioot zou noemen. Ik nooit durven denken dat hij het nog bonter zou maken dan dat. En dat hij ook deze situatie weer in zijn voordeel om zou buigen. Onwaarschijnlijk, vind ik het. Als het niet zo triest zou zijn, zou ik het zelfs bewonderenswaardig vinden. Wat taal vermag.

De Koning verdeelt het land, zei De Wever.

Lees meer

van #vorst #verdeling en #verzoening – deel I

(B)

Dat we er soms aan dachten te verhuizen naar de Ardennen, zeiden we. Voor een jaartje of zo. Bij wijze van taalbad. Voor ons Frans, dat sinds de middelbare school heeft liggen verstoffen in ons achterhoofd. Wat eigenlijk schandalig is.

De wandelaar met de hond keek ons aan en lachtte. ‘Welgekomen. Zie je al die natuurstenen huizen die te koop staan? De jonge Walen willen daar niet in wonen, die zien dat niet meer graag.

Lees meer

Fort Europa – #vrede-op-aarde, deel II

Fort Europa

Ik was onlangs een paar dagen in het buitenland. Buiten Europa, om precies te zijn. Dat zeg ik niet om chique te doen, maar omdat het van belang is voor mijn verdere verhaal.

We zaten aan tafel, een rijkelijk gedenkte tafel in een nochtans niet zo rijk land. De glazen klingelden, er werd getoast op de internationale vriendschap, alles was vredig en gezellig, en iedereen was vrolijk – de ene al opvallender dan de andere,

Lees meer

van #vorst #vrijheid & #volksverheffing (#vrede-op-aarde – deel I)

 

(B)

Dat de koning dat niet had mogen zeggen. Niet van dat populisme, niet van dat separatisme en al helemaal niet van de jaren ’30. Dave Sinardet vindt het onverstandig, Carl Devos & Professor Vuye menen zelfs te moeten zeggen dat de koning met deze toespraak zijn positie als staatshoofd in gevaar brengt. Gaan we na de scheiding van het land self-fullfilling-prophety-gewijs de val van het koningshuis inzetten?

De koning mag dat zeggen.

Lees meer

#kortverhaal – #freeread – #shareware

Een vreemdeling zou het dorp zo voorbijlopen, zonder het op te merken, omdat het er eigenlijk niet meer is en er dus nauwelijks nog iets voorbij te lopen valt. Ik zeg nauwelijks omdat zelfs hier, in deze onbenullige uithoek, de werkelijkheid weigert samen te vallen met zo een eenvoudige ja-nee opvatting van de dingen, zoals een dorp – geen dorp. Want ook al is het fysieke dorp vrijwel geheel verdwenen – op een enkel huis na,

Lees meer

raciste de la rue #inzwartwit

Het houdt nu al dagen aan, dat geleuter over of een witte Sint met zwarte Pieten wel of niet politiek correct is, en of dat in deze Modern Times niet anders zou moeten. Of het cultureel-historische gegeven voorgaat op het etnisch-onverantwoorde. U merkt het wellicht aan het aantal lettergrepen per woord dat deze discussie zich voornamelijk afspeelt in wat tegenwoordig links-intellectuele kringen heet.

Mij zal de kleur van de Sint persoonlijk worst wezen –

Lees meer

Dans la maison – #gewikt&gewogen

Dans la maison – François Ozon

Met Dans la maison levert Ozon, ondanks het barslechte einde, een van zijn meest beklijvende films af. En dat ligt niet alleen aan het onwaarschijnlijk sexy accent waarmee Kristin Scott Thomas de taal van Molière spreekt.

In een hypergestileerde cameravoering trekt Ozon je de wereld van Germain Germain binnen, een enigszins verbitterde leraar literatuurgeschiedenis in een middelbare school. Zijn leven is even leeg en nutteloos als het kasboek van de kunstgalerij van zijn vrouw,

Lees meer

reclame! #kleinegroteschoonheid

(c) ArtDecaux

Daarnet op de donkere straathoek:

in smalle driehoek tussen het opstaande vlak en het opengeklapte glas balanceert, een voet op een wankel trapje, het andere achteruit gestrekt om te vermijden dat hij als een insect tussen deze grote presse-papier wordt geplet, de affiche-plakker. Met vlugge vingers wisselt hij een rol: weg met de soep, hier met het ondergoed. Een supersized mot die rondfladdert in een gele piramide van licht.

Heel even,

Lees meer

Gratis tweetaligheid? Anyone?

Even ernstig: wanneer hebt u voor het laatst een Waal op de Vlaamse tv gezien? In het nieuws lijkt Wallonië verder weg dan onze ex-koloniën. Nog liever een Congolees aan het woord, dan een Waal. Heel af en toe duikt er eentje op in een praat- of spelprogramma, als en alleen als hij Nederlands spreekt, een regel die overigens niet geldt voor Engelstaligen. En in fictie: nooit. Zelfs niet als slechterik. Vreemd, toch?

Integreren,

Lees meer

little matador – grote klasse #docu

(c) Little Matador – Sandra Jordan

Stierengevechten maken mij altijd een beetje misselijk. Zelfs op televisie. Meestal gaat het lot en lijden van de stier mij meer aan het hart dan dat van de matador -ook al is dat tot op zekere hoogte hypocriet voor iemand die zoveel van steak houdt.- Maar toch is Little Matador een absolute must-see.

Desnoods doe je gewoon even je ogen dicht elke keer als er een stier in beeld verschijnt.

Lees meer

Thaïse massages #mensenkijken

Ga eens op café werken, suggereerde het lief, in een poging mijn winterse neerslachtigheid op betaalbare wijze te counteren. Wie weet werkt het inspirerend. Zelf had ik een hut-met-sauna op een Scandinavisch eiland in gedachten, of een winters strand in Bretagne, maar kijk: een stadscafé met wifi is ook een beetje reizen.

Achter mij telefoneert iemand voor het hele café in bedenkelijk frans, luid lachend om zijn eigen grapjes. Het is nochtans een zakelijk gesprek –

Lees meer

#hetlandaandeoverkant 1

(c) Francis Alÿs

Geleerd uit een RTBF-documentaire over een proefproject met gratis heroïne in Luik:

Wallonië is een warmer land. Waar junks Dostojevski lezen.
En men mensen in hun waarde laat.

Ik denk niet dat er een wezenlijk verschil tussen de sociale klasse of achtergrond van druggebruikers in de twee landsdelen, maar er was wel een opvallend verschil in welbespraaktheid tussen de gemiddelde gestamelde Vlaamse getuigenissen in vergelijkbare human interest reportages en de eloquentie die de Waalse verslaafden aan de dag legden. 

Lees meer

merci #GrotePrijsJanWauters

Jan Wauters, die zichzelf ooit ‘een draadzitter’ noemde, ‘zoals de zwaluwen’. Omdat hij het meeste hield van ‘kijken en beschouwen’. Jan Wauters, voor wie men het woord kleurenradio uitvond en wiens commentaarstem voetbalfans zo na aan het hart lag dat ze hun transistors meenamen naar het stadion. Jan Wauters, legende. Nooit gedacht dat hij en ik meer gemeen hadden dan een pak rijuren op een motor.

Nooit gedacht ook dat ik ooit zijn prijs ging winnen,

Lees meer

hoe een metafoor te fotograferen #andreasgursky

(c) Andreas Gursky

Van sommige kunst word je boos, van andere blij. Er zijn beelden die je doen nadenken, en beelden die met zo’n klap binnenkomen dat je ze alleen maar kan voelen. Sommige kunstwerken doen je zwijgen, van andere ga je praten. Van heel sommige ga je zelfs anders ademen. Wijder.

Fotograaf Andreas Gursky maakt zo’n beelden. Op het eerste gezicht is het vooral die wijdsheid, het allesomvattende van zijn foto’s dat je in het beeld zuigt.

Lees meer

Fire – alles voor het goede doel

Je vraagt 10 schrijvers om een kortverhaal  over vuur te schrijven, een thema waar je echt alle kanten mee uit kan, en kijk: bij twee auteurs,  allebei geboren in 1962, duiken Ariadne en de Minotaurus op, een legende waar werkelijk geen vlammetje in voorkomt. Toeval? 

Dan blijkt dat de ene in Oxford woont en de andere in Cambridge. Rivaliteit tussen de oude universiteiten? Een inside joke? Of een verborgen boodschap van Mark Haddon voor Ali Smith?

Lees meer

B is van iedereen

Beangstigend, vond ik het. Van de woordkeuze in BDW’s overwinningsspeech – ‘volkspartij’, ‘den oorlog’, ‘zwart-gele zondag’– tot de met security omgeven triomfmars op het stadhuis en de intrede van de nieuwe keizer op het balkon, victoriegebaar inbegrepen. Beangstigend, maar te voorzien. Want één ding moet je BDW nageven. Hij is veruit de beste politicus van zijn generatie. 

Maar de Gele Golf is ook ten dele een geslaagde media-hype. Voor-, tijdens en na de verkiezingen bepaalde BDW de inhoud van het debat.

Lees meer

zoek de 7 gelijkenissen – Walter White #BreakingBad

Onder het motto ‘Geen grotere helden dan zij die elke week in de huiskamer komen’ vroeg #KnackFocus zeven schrijvers naar het tv-personage dat hen het meest inspireert, amuseert of irriteert.

Het was een moeilijke keuze tussen het gevatte cynisme van Anna uit This Life, de weelderige boezem van Xena en de stugge sociale onhandigheid van Saga Noren, maar je alter ego kies je niet – dus graag willen of niet, uiteindelijk bleef mijn blik in de TV-scherm-spiegel hangen bij een absolute anti-held:

meet Walter White –

Lees meer

#mensenkijken5 – tango in het park

 

Tango

Laat er geen misverstand over bestaan: wij waren er voor pizza. Op motorlaarzen danst men niet. En al helemaal geen tango. Hoewel er zelfs wat dat betreft enige normvervaging schijnt op te treden; nogal wat jongens stuurden hun dame ongegeneerd op hun turnsletsen over de betonnen vloer. Call me conservative, maar ik vind dat ongepast.

Wanneer een vrouw zo veel moeite doet om zich tegen alle wetten van de fysica in niet alleen op zo’n dunne hakjes staande te houden,

Lees meer

#mensenkijken4 – #OS2012

 

OS2012

Toeval? Niks is toeval!

*Joanna Lumley begon haar carrière als Bond Girl in

*On Her Majesty’s Secret Service, de enige Bond met James Lazenby

*de opvolger van Sean Connery, tot dan toe de vaste 007

*en de grote idool van Sick Boy, leerden we in Trainspotting

*niet voor niks geregisseerd door Danny Boyle

en toen besefte ik dat Absolutely Fabulous voorbij was & 

Lees meer

#uitwuiven – Margaret Mahy

De inwijding – Margaret Mahy

Ik schrijf te veel posts met deze tag, de laatste tijd. Het lijkt wel alsof alle auteurs uit mijn jeugdjaren plots het loodje leggen. Margaret Mahy gaf mij een imaginair vriendje dat ik nooit vergeten ben. Een jongen die Sorry heette. Een jongensheks met een hart van koekenbrood. Nochtans was ik in eerste instantie niet blij met dit kerstcadeau. Ik vond de cover aartslelijk (dat is hij ook, ik had gelukkig toen al smaak),

Lees meer

dopingsmoezen voor Dummies #humoradio

Vreemd dat het nog geen staande uitdrukking is, liegen als een scenarist. ‘t Is tenslotte zoiets als smoren als een turk en zuipen als een Zwitser. Het is ons vak, en we doen het graag. Of beter nog, we laten het anderen doen. Want tenslotte is scenarioschrijven niets anders dan onbestaande mensen zo diep mogelijk in de problemen steken, hen helpen die creatief te boven te komen en hen nadien laten ruziën over dingen die nooit gebeurd zijn.

Lees meer

#TVTouché – waarom sitcoms immoreel zijn

 

Sitcomitis, schrijft Joost Vandecasteele*, is een aandoening waarbij je dagen als afleveringen zonder repercutie beschouwt. Want nergens meer dan in sitcoms hanteren scenaristen de premisse dat de vorige aflevering nooit gebeurd is. Dat geen enkele belediging of fout enige impact heeft op de werkelijkheid, met alle gevolgen van dien. (Oa dat niemand ooit iets bijleert, helaas)

Eindelijk weet ik het, waarom ik het er zo van op mijn zenuwen krijg –

Lees meer

#KleineGroteSchoonheid – I’m about to call it a day


(c) Bieke-Depoorter – I’m about to call it a day

 
De eerste keer dat ik Bieke Depoorter ontmoette, heb ik haar totaal over het hoofd gezien. Nochtans was de mensenstroom die van op de tarmac de luchthaven van Sarajevo binnensijpelde niet zo groot. En wist ik min of meer op wie ik stond te wachten. Zij had er geen idee van hoe ik eruit zag. En toch was zij het die uiteindelijk subtiel op mijn schouder tikte. 

Lees meer

#drukinkt – zomerleugens

Zeven liefdes die hadden kunnen zijn. Zeven kleine haperingen die de wereld uit zijn baan brengen. Zeven verhalen over mensen aan wie het geluk op een haar na ontglipt. Want hoe harder ze proberen de obstakels van het leven te ontwijken en het noodlot voor te zijn, hoe onherroepelijker ze  hun eigen ondergang bespoedigen. Daarna volgen al te herkenbare misverstanden, leugens en zelfbedrog. Er is geen mens die we zo vaak & zo kundig voorliegen als onzelf.

Lees meer

#mensenkijken3 – marcelbeentjes

(marcel)

 

‘Een grote of een kleine?’ vroeg hij nog. Met een hele vette r.

Daarna begonnen zijn handen op automatische piloot aan een reeks  goed geoefende en daardoor geroutineerde handelingen, zonder op de rest van zijn lichaam te wachten. Dat bleef gewoon een beetje doelloos achter de bar staan, terwijl naast hem de koffiemachine siste en pruttelde. Zelf stond ik al even doelloos aan de andere kant van de toonbank. Te wachten.

Lees meer

Waarom … Dostojevski een fantastisch thrillerauteur is.

Ik lees nooit thrillers. Denk ik.

Een blik in de boekenkast leert me dat ik onzin vertel. Eco’s In de naam van de roos, Truman Capote’s In Cold Blood, Dostojevski’s Misdaad en straf. Een hele rij Murakami’s die, Sputnikliefde op kop, bol staan van de spanning. Met wat goede wil kan je zelfs De ontdekking van de hemel een thriller noemen – lees er de actiegedreven finale maar eens op na. En is A Clockwork Orange,

Lees meer

#uitwuiven – Jacqueline Harpman overleden

Jacqueline Harpman is overleden. Daarmee verliezen de Belgische Letteren hun grootste auteur van de 21e eeuw. De Belgische zeg ik, en voor één keer is dat niet alleen een unitaristisch statement. Harpman was franstalig, en de taalgrens loopt zo mogelijk nog strakker door ons literaire taalgebied dat door het hoofd van BdW.

Onvertaald maakt onbekend maakt onbemind.

In de afgelopen 15 jaar heb ik haar altijd als mijn grootste Belgische voorbeeld genoemd,

Lees meer

#mensenkijken2 – Nan’s ballad

 
Het was de vierde keer dat ik hem zag.
The Ballad of Sexual Dependency.

Elke keer is anders, merkwaardig genoeg, en tegelijkertijd op een vreemd geruststellende manier toch altijd hetzelfde.

Anders, niet alleen omdat elke versie van de Ballad lichtjes verschillend is, maar vooral omdat dit eigenlijk een spiegel is. Een waanzinnige vervorm- en vergrootspiegel van meer dan 700 dia’s  waarin je alle levens die je hebt geleefd of had kunnen leven -for better or worse- aan je voorbij ziet flitsen.

Lees meer

#spindoctor

Misschien heb ik deze week te veel naar Borgen2 gekeken, en zijn de strapatsen van Brigitte Nuborg -hoeveel afleveringen heb je nodig om te vergeten waar je voor staat?- de trigger voor mijn doemdenken, maar weet je wat ik mis?

Het grote ideologische gelijk.

Het Westernwereldbeeld uit de Tijd van Toen, waarin de zaken simpel waren. Ook de politiek. Het spectrum bestond uit de goeden en de slechten, hun programma was in één zin samen te vatten en op basis daarvan maakte je je keuze in het stemhokje.

Lees meer

#mensenkijken1

Het interview was leuk. En het ging vlot. En dus sneller dan verwacht. Toen hadden we nog een uurtje over allebei. Hij tot de fotograaf kwam, ik tot ik naar mijn volgende afspraak moest. We wilden die tijd allebei zoekmaken in hetzelfde café. Een tafeltje opschuiven leek ons onnozel, dus namen we allebei ons boek. En nog een koffie. Begonnen te lezen. En keken na één pagina allebei tegelijk onzeker op.

Hoeveel stilte mag er vallen tussen vreemden?

Lees meer

#thehungergames – why (the girl on) fire is catching

 

Natuurlijk valt er van alles aan te merken op The Hunger Games – voor de goede orde, ik heb het hier over de trilogie, niet over de film – en ik zal dat zo meteen met veel plezier doen, maar zelfs los van de hype valt het niet te ontkennen:
(the girl on) fire is really catching.

Wie na de eerste twintig bladzijden niet heeft afgehaakt, is hooked voor bijna 1400 pagina’s nachtlectuur.

Lees meer

#Diggers op Longlist #degoudenstrop

 

Begin deze week is de longlist van Gouden Strop bekend gemaakt;  vijf Belgische en vijf Nederlandse auteurs maken kans op de thrillerprijs.

Diggers staat daar vrolijk tussen te blinken – dus nu is het afwachten wat de shortlist brengt, eind april.

De volledige lijst vind je hier.

Lees meer

Op de hoogte – een ****-aanrader

 

Dit is geen brief, en zo ben ik ontslagen van de verplichting je aan te spreken en je samen te vatten – wat goed is, aangezien wij elkaar niet kennen en er bijgevolg niets samen te vatten valt. Wat er tussen ons is gebeurd, zal gauw genoeg blijken, en kan, in dit soort tekst, gerust zonder aanspreking verteld en vervolgd worden.

Lees meer

Boekenweek voor Beestjes

Vanochtend kreeg ik in de dierenwinkel een boekje bij mijn kattenvoer. Een dik, wit bundeltje papier met een harde kaft en een linnen rug. Ik bleef er thuis nog een tijdje verdwaasd mee in mijn handen zitten; oké, het is boekenweek, maar in het literaire segment is het voor de meeste uitgevers al lang onbetaalbaar geworden om de mindere goden nog in hard cover uit te brengen. Voor zo’n harde rug worden moorden gepleegd -collega’s worden genadeloos afgemaakt met a blow to the back of the head with a blunt object,

Lees meer

#Diggers tussen Nicole&Hugo

En ook Diggers heeft een wild weekend gehad:

boek & schrijfster waren te gast in Trendiez op RTV, en dat is het gezelschap van
niemand minder dan Nicole & Hugo.

Een gesprek over ambitie, valse Vlaamse bescheidenheid & een misschien-TV-reeks.
Herbekijken kan hier!

Ook op Crimezone.nl nog een leuk compliment opgeduikeld, van een West-Vlaming – die tellen in deze dubbel :)

Lees meer

Met alle respect…

www.theomaassen.nl

Als het niet voor hem was geweest had ik het nooit gedaan.
Het moet gezegd, er zijn weinig mannen voor wie ik zoiets over heb: zonder avondeten op een te vroege overvolle trein klauteren, platgedrumd worden in het station door 10000-en medemensen die, nu alle gloeilampen thuis stilaan verplicht door spaarlampen vervangen zijn, per se naar het Lichtfestival willen gaan kijken, 40 minuten op een snokvolle tram the long way round rond Gent rijden,

Lees meer

#Diggers bij Ianka Fleerackers

Goeiemorgen morgen!

Het zijn weer fijne dagen: terwijl ik gisteren tussen Nicole&Hugo in de RTV-studio zat om de kersverse tweede druk van Diggers & de trailer voor te stellen in Trendiez (uitzending dit weekend), zat mijn virtuele en vooropgenomen alter-ego op kanaal Z met Ianka Fleerackers over het boek & de misschien-serie te praten.

Herbekijken kan hier.

Lees meer

#Diggers in De Leesfabriek!

Vanochtend Diggers gespot in De Leesfabriek! En als jongeren iets goed vinden, is dat een extra compliment, niet alleen omdat zij de toekomst van het lezen zijn, maar vooral ook omdat ze geen blad voor de mond nemen. De volledige, onverpakte, recht-door-zee-se recensie kan je hier lezen. Dit is alvast het veelbelovende begin:

“Onheilspellend sfeertje in een “meesterlijk” geschreven boek. Da’s toch mooi voor je debuutroman. Gaea Schoeters’ roman ‘Diggers’ is maar liefst 500 pagina’s en leest als een trein,

Lees meer

*** voor Diggers in Knack Focus!

“Diggers is een opmerkelijke thriller, met gebeitelde hoofdpersonages, dramatische wendingen en beeldschone zinnen. Schoeters schrijft als een schilder, impressionistisch en barok (…) Ik kan enkel hopen dat het boek toch nog televisie wordt, want Diggers is een van de zeldzame misdaadromans die het etiket ‘literaire thriller’ absoluut verdienen.”

Een dubbel compliment omdat de recensente van dienst,  Johanna Spaey, zelf al een paar WOI-romans op haar naam heeft staan. Merci!

Verder lezen kan hier of hieronder.

Lees meer

Zizo over Diggers, een voorproefje

“Ik wil meer verkopen dan Stieg Larsson.”, lachte auteur Gaea Schoeters tijdens haar interview met ZiZo. De verkoop van haar nieuwste boek, ‘Diggers’, gaat wat dat betreft alvast de goede kant uit. Na amper twee maanden is de meer dan zeshonderd bladzijden dikke roman al uitverkocht. De tweede druk zal niet lang op zich laten wachten.

*Nvdr: hij rolt, as we speak, van de persen!

Dit interview verschijnt deze week in het nieuwe nummer van ZiZo Magazine.

Lees meer

2012 – Er is nog hoop

 

Gisteren viel er iets bijzonders in mijn elektronische postbus. Iets ongewoons.
Iets wat bijna haaks staat op het medium.

Een heuse nieuwjaarsbrief.

De afzender was mijn vroegere lerares dictie, Anita Daldina.
Het onderwerp een boek: Meisjes, Moslims & Motoren.
En de openingszin zo mooi dat ik de brief niet niet kan delen:

“Nieuwjaarsbrief 2012: de overgang van oud naar nieuw en ja, er is nog hoop.”

Lees meer

“Iran zal uit elkaar vallen”

Verontrust door het machtsvertoon en spierballengerol in de Straat van Hormuz trokken Ann-Sofie Dekeyser en ik afgelopen woensdag naar Delft, voor een ontmoeting met de Iraans-Nederlandse schrijver Kader Abdolah. Onderwerp van gesprek: zijn visie op de spanningen tussen het Westen en zijn geliefde Vaderland.

De Prins der Perzische Letteren, in het diepst van zijn gedachten ook President van Iran, was somber gestemd.

“De wereld weet het nog niet, maar Iran staat op het punt te verdwijnen.”

Lees meer

Grote Verwachtingen

 

‘Niets is saai,’ zei de kat na een tijdje.
‘Dat klopt,’ zei de hond. ‘Als je het langs de juiste kant bekijkt, is alles interessant.’
En hij ging een beetje verliggen om zijn niets beter te kunnen bekijken.

Op vraag van De Standaard der Letteren schreef ik mijn Grote Verwachtingen
voor 2012 neer. Verder lezen kan hier Ergens.

Lees meer

Ha-Ha-Havel!

“Hope is definitely not the same thing as optimism. It is not the conviction that something will turn out well, but the certainty that something makes sense, regardless of how it turns out.” 
[Václav Havel, Disturbing the Peace (1986), Chapter 5 : The Politics of Hope]

Praag, winter 1989
Het sneeuwt op de bruggen. De fluwelen revolutie is net voorbij – de laatste zachte vlokken ervan dwarrelen nog neer op de straten.

Lees meer

#Vooruit – II

Wie er gisteren niet bij was op de laatste #Uitgelezen van dit jaar in de Gentse Vooruit, had ongelijk.

Fien Sabbe en Anna Luyten bijna struikelden over elkaar in hun Sturm und Drang om kersverse Pulitzer-winnares Jennifer Egan de hemel in te prijzen, maar Lien Van de Kelder noemde haar ‘Bezoek van de knokploeg’ ongegeneerd een ‘vreselijk saai boek’, Jos Geysels lanceerde terloops de metafoor ‘vrijen met je oogleden’ en Lieven Verstraete vermeldde tussen neus en lippen dat hij Tirza een geweldige draak vindt.

Lees meer

het recept van een kunstwerk

 

 

Vandaag tijdens het researchen over een recept voor kunst gestruikeld. Ik geef het hieronder even mee.

Met dank aan Mark Rothko –  “the recipe of a work of art – its ingredients – how to make it – the formula.”

Lees meer

#Vooruit!

 

BOEM PAUKESLAG!  Volgende week dinsdag lees ik een stukje #Diggers voor in #Uitgelezen –  in bijzonder chique gezelschap, want op tafel liggen (boeken van) Stefan Brijs, Jennifer Egan & Kazuo Ishiguro.

Extra leuk is dat een aantal passages in het boek zich ook in het Vooruit-gebouw afspelen – een locatie waar ik altijd al ontzettend veel van gehouden heb, ten dele om haar geschiedenis, maar ook om de unieke sfeer die er nog altijd hangt,

Lees meer

Magisch Poetisme

 Anderhalf uur lang kijkt een volle zaal volstrekt verstild naar het podium – bijna met ingehouden adem,  zo lijkt het wel. Om dan als één man op de staan en het kleine mannetje op het podium te overspoelen met een tsunami van applaus, een aanzwellend en aanhoudend naar adem happen van ritmisch geklap. Een cameraman probeert in het te felle schijnsel van een vertwijfeld lampje de golf van emoties te vatten die het publiek overspoelt;

Lees meer

boekentip(.nl) – bis

 

Het mooiste, het diepste, het leukste.

Boekentip.nl vroeg me om de grote boekenliefdes van mijn leven op een rij te zetten. Niet makkelijk, vond ik, dus ik heb me laten leiden door een flinke dosis serendipiteit. Op mijn nachtkastje vond ik Shaun Tan’s ‘Verhalen uit een Verre Voorstad’ terug. Wie zo’n grote gevoelens in zo weinig letters kan vatten, is een meesterlijk auteur. Net als zijn Rode Boom is dit een boek om met je hart te lezen,

Lees meer

dubbel geluk

 

In Why be happy when you could be normal legt Jeanette Winterson een stukje van haar ziel bloot, dat al van in haar eerste boek in zowat alles wat ze schrijft als een vuurtorenlicht tussen de letters doorschemert. De aan-uit-licht-donker-beweging tussen verlangen en verlies, die trieste, troostende dans met de schaduwen van de liefde, die een geliefde, nadat ze zelf al lang uit het zicht is verdwenen, nog altijd pijnlijk scherp op de holle muren van het hart werpt,

Lees meer

boekentip(.nl)

Op vraag van Boekentip.nl mijn eigen smaak & boekenkast eens onder de loupe genomen.
Het volledige interview met alle tips vind je vanaf 28/11 op www.boekentip.nl
maar omdat het kiezen zo moeilijk was, hier alvast de laatste ‘voorronde’ .

Het liefst had ik deze twee samen getipt:

“Weight van Jeanette Winterson en The Penelopiad van Margaret Atwood, allebei verschenen in een heel mooie uitgave bij Canongate.

Lees meer

Diggers: het leven zoals het was

 

Wie het Radio 2 interview op 10 november gemist heeft, kan het hier opnieuw beluisteren.

Ook Patrick Van Wanzeele, de ‘digger’ bij wie ik voor mijn research terecht kon, vertelt een stuk van zijn verhaal. Voor de opnames spraken we af in de Yorkshire Trench & Dug Out, een site vlakbij het kanaal van Boezinge, die in 1992 voor het eerst door de Diggers verkend werd. Deze loopgraaf ontstond na de eerste gasaanval op Ieper in 1915,

Lees meer

Onder cover

 

‘De grens tussen goed & kwaad is volgens mij een soort tripdraad, die we eigenlijk allemaal wel weten hangen, maar waar we door omstandigheden soms tijdelijk blind voor zijn…’

Dat en meer in een heel leuk gesprek over Diggers met Michael De Cock voor het boekenprogramma Onder Cover op ATV.

Lees meer

music, maestro!

 
Muziek voor bij het lezen:
Hier vind je de volledige playlist van de soundtrackpagina die achterin Diggers staat.

Dat er zoveel muziek in het boek geslopen is, is helemaal vanzelf gebeurd. Heel natuurlijk. Zonder zoeken.

Al van bij het begin vond ik dat alle hoofdpersonages een eigen muzieksmaak moesten hebben. Om hen via die muziek verder uit te tekenen. Voor Pieter werd dat uiteraard klassiek,

Lees meer

Een sterk merk?



 ‘Waarom zouden we terughoudend moeten zijn om Flanders Fields uit te spelen, om Vlaanderen te promoten? Het is een sterk merk.’ 

De uitspraak van Geert Bourgeois (N-VA) is op zijn minst ongelukkig te noemen. Historicus Bruno De Wever gaat verder: hij stelt dat de Vlaamse regering zich bedient van de Eerste Wereldoorlog om aan natieopbouw te doen. Dat de geschiedenis in het project 2014-18 als ‘een schaamlapje’ gebruikt wordt ‘voor andere belangen’.

Lees meer

Bal!

 

‘Even if you don’t know what the f*** you’re talking about,
stay on the f***in’ ball, smile & bullshit your way through…’

Wijze lessen uit mijn studententijd en een stukje Diggers op Urgent.fm

Lees meer

11/11/11

 

11/11/2011

Straks weerklinkt hier vlakbij de Last Post. Ik probeer intussen aan Charlotte van VlaanderenVandaag (voor de snelzoekers, op minuut 20.20) uit te leggen hoe de oorlog voelde voor de jongens zelf. Want als me één ding is bijgebleven uit de research, dan is het dat wel. Hun angst. In die eindeloze, donkere nachten. Luisterend naar de jammerende gewonden op het slagveld. Vlakbij, maar toch te ver. Hulpeloos.

Lees meer

Visvoer

 

‘Zelfs de goudvis, anders alleen maar een onbetekende oranje streep in zijn kom, leek opgejaagder dan normaal. Alsof ook hij het wist, alsof het onheilsbericht uit de krant in zwart-witte letters als visvoer op het wateroppervlak was neergedwarreld.’

Die zin -ongeveer- produceerde ik gisteren op vraag van vijf meisjes uit Dendermonde die ‘op zoek waren naar auteurs die nu, meteen, hier, snel, een kort verhaaltje van tien regels wilden schrijven ‘over ons,

Lees meer

de mooie zeeman & het meisje in het want


‘He’s dreaming with his eyes open, and those that dream with their eyes open are dangerous,
for they do not know when their dreams come to an end.’

Dat en meer moois in dit stripinterview – De Stripspeciaalzaak vroeg meer dan 150 schrijvers iets te vertellen over de strips waar ze -al dan niet- van houden. Ik sloot even mijn ogen en zag meteen twee jeugdliefdes terug:

Corto Maltese &

Lees meer

Once upon a time in the Westhoek

 

‘De Vlaamse thriller heeft er een ster bij,’ schrijft John Vervoort in #DSLetteren, en hij geeft er Diggers maar liefst ****.

‘Zelden is er in Vlaanderen een ambitieuzer thrillerdebuut geschreven dan Diggers. Bewonderenswaardig is ook de sterke combinatie van cliffhangers en onverwachte wendingen met een doorgedreven analyse van de karakters van de personages (…) Schoeters verdient lof voor haar kennis van de periode, haar talent om een complex verhaal nergens echt te laten ontsporen en haar stilistische bravoure.’

 

Lees meer

Diggers op de Boekenbeurs

 

Leuk om te zien dat ik mijn eigen boekentoren heb
op de Boekenbeurs.

Wie dat wil, vindt me daar nu zaterdag vanaf 13u
en donderdag de 10e vanaf 19u.

Stand 423, bij WPG-Uitgevers

Lees meer

Diggers in Boek!

 

Vanochtend goed nieuws bij het ontbijt: Diggers wordt geprezen in Boek!

‘In Diggers weet Gaea Schoeters de spanning danig op te voeren rond archeoloog Arne Overstijns en de foute projecten waarin hij terecht komt. Haar 600 pagina’s lange debuut telt geen bladzijde te veel.’

Lees meer

klein klein kinderboek?

 

‘Ik vind het heel belangrijk om te stellen dat een kinderboek geen minder boek hoeft te zijn. Het is nog steeds mijn lievelingsafdeling in een bibliotheek.’ 
Zelden iemand met zoveel liefde over een prentenboek zien spreken als regisseur Gust Van den Berghe. We hadden het over Een clown van God, voor DSLetteren, maar zijn ongewilde pleidooi strekte verder dan dat.

Lees meer

schaak

 

Sommige mensen worden aangestuurd door één absolute, allesoverheersende drive, en zijn daar door niets of niemand vanaf te brengen. Bewonderenswaardig of beperkend? Genieën of wereldvreemde rare vogels? Ik kom het thema tegenwoordig overal tegen, ook in deze Schaak-novelle van Stefan Zweig, een kleinood uit 1942.

Lees meer

CCCP

“This project came about by chance.
It began with a second-hand book bought on a sidewalk in Tbilisi on a day in August 2003.”

Lees meer